Verschil moet er zijn! - Marco Doeser

Marco Doeser 15-7-2016 10:45
Categorieën: Blogs

Iedere week schrijft een professional uit het vak een blog op onze website. Deze week Marco Doeser!
Marco is registermediator en specialist op het gebied van conflictcommunicatie. Als communicatieadviseur is hij al zo´n 25 jaar een goede bekende aan de managementtafels van vele kleine en grote organisaties. Wil je meer weten over Marco, kijk dan op
www.marcodoeser.nl.  

Verschil moet er zijn!

Marketeers weten het al heel lang: je moet opvallen om succes te hebben. Anders zijn dan je concurrenten, dat is de uitdaging. Omdat ze weten dat de consument kiest voor goedkoper, beter, vriendelijker of simpelweg omdat iets rood is en niet blauw.

Vreemd eigenlijk, dat we bij de belangrijkste keuze in ons leven, die voor een geschikte levenspartner, vaak de persoon kiezen die het minst anders is dan wijzelf. Een procent of 10 meer of minder intelligent, dat mag nog. Maar hij of zij moet ongeveer even mooi (of lelijk) zijn, op ons lijken als het gaat om sociale normen en waarden, en het liefst een beetje in de buurt wonen. Dat is wel zo handig. Het waarom is onduidelijk. Kiezen voor onze gelijken heeft ons vermoedelijk ergens in het verleden evolutionair voordeel opgeleverd.

Verschil is informatie
En dat is jammer. Want verschil is informatie. De komediant is niet grappig zonder zijn aangever. Geen Bassie zonder Adriaan. Geen goed zonder slecht. Als Max Verstappen volgend jaar wereldkampioen wordt, kan hij dat alleen omdat anderen minder presteren dan hij. Verschil geeft prestaties inhoud en glans. Als medewerkers allemaal op hetzelfde niveau presteren, valt niemand echt te beoordelen. Kwalificaties hebben alleen betekenis in relatie tot hun tegendeel.

blog_image:babbag_1467881356577e178cc6f14.jpg:end_blog_image

In teams die al langer samenwerken, ontstaat langzaam maar zeker meer zelfsturing (autonomie). In de loop van de tijd wordt het minder noodzakelijk om de taakverdeling onderling af te stemmen. Die is immers duidelijk. Hierdoor verdwijnen verschillen en neemt de frequentie van de communicatie af. Men weet of denkt te weten wat er van hem of haar verwacht wordt.

Vaak gaat dit samen met het verdwijnen van de confrontatiestimulus. Men spreekt elkaar minder vaak aan op de dingen die minder goed gaan, want behoud van de goede sfeer vinden ´we´ belangrijk. Ook complimenten worden nogal eens vergeten, omdat samenwerken vanzelfsprekend wordt en´we´ denken te weten wat ´we´ van elkaar vinden. Het voelt voor velen, en zeker voor de leidinggevende, lekker comfortabel. Maar pas op, hier bedriegt de schijn. Teams die verschillen verliezen, verliezen hun vitaliteit. En boeten daarmee in op energie, flexibiliteit en - uiteindelijk - prestaties.

Het is als het routinestel op een zonnige zondagmiddag. Zelfde e-bike, zelfde rode ANWB-windjack en dito wandelschoenen. Hij leest kaart. Zij wil rechtsaf, maar gaat toch naar links. Gewoon, omdat hij het wil. Zoals het altijd gaat, de bekende weg is ook een keuze.

Durf anders te kiezen
Privé of zakelijk? Anders is altijd een optie. Ik pleit niet voor scheiding of ontslag. Juist niet. Want ook verschillen bestaan bij de gratie van hun tegendeel. Ik pleit vooral voor anders. Bijvoorbeeld bij het aanstellen van nieuwe medewerkers die iets anders, liefst beter kunnen dan anderen. Weersta de behoefte om klonen van succesvolle collega´s of – erger nog – van jezelf aan te nemen. Durf anders te kiezen en koester andersdenkenden. Uiteindelijk gaat het je veel opleveren: meer informatie, meer ruimte voor vernieuwing en meer energie. Je kunt voor minder gaan.

Marco Doeser

Reageer