Van Marokko, Manila, en 50 landen: eindelijk terug in Rotterdam

Door: Gerard van Mourik 2-9-2016

Categorieën
:
Blogs,

Iedere week schrijft een professional uit het vak een blog op onze website. Deze week een heel bijzondere: Gerard van Mourik! Gerard heeft een bewogen internationale loopbaan achter de rug. Hij heeft gewerkt in de Filippijnen, Somalië, Rwanda, Mongolië, Cambodja, Nigeria, Zuid-Soedan en Ethiopië, als communicatiemanager van met name sociale ontwikkelingsprogramma’s voor de Europese Unie, VN en de Britse en Amerikaanse overheid. Verder was hij voor het Global Fund in Genève als fondsenmanager een aantal jaren verantwoordelijk voor bestrijding van HIV en Malaria in een groot aantal landen in Afrika.

Gerard ( zelf HIV+) vindt dat vaak van toegevoegde waarde in zijn werk met regeringen en NGOs. Hij heeft
veel met VN vredesmissies, UNDP, de WHO en UNICEF gewerkt, meest recent in de Ebola- hulpverlening in Guinea, waar hij de in- en externe communicatie van UNICEF coördineerde. Hij heeft een jaar met het Ministerie van Buitenlandse Zaken gewerkt op het vrouwenrechtenprogramma, en is nu net terug uit Laos, waar hij namens de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) de regering en het Ministerie van Volksgezondheid met risicocommunicatie heeft ondersteund in ernstige polio -uitbraken.

In 1981 vertrok ik voor het eerst uit Nederland, met de trein naar Marokko. In Algeciras nam ik de boot, en zette ik voor het eerst in mijn leven voet op Afrikaanse bodem. Eigenlijk wilde ik naar Libië, want ik had met meer dan normale interesse het Groene Boekje van Khadaffi gelezen. Het werd een spannende vakantie op een kleine camping in Asilah pal aan de Atlantische kust, waar ik verliefd werd op een prachtige Marokkaanse jongen. Mijn extreme nieuwsgierigheid heeft uiteindelijk geleid tot een ongelooflijk mooie carrière in communicatie, diplomatie en internationale relaties in een groot aantal landen.

Start: Perswoordvoerder bij Defensie
Het Ministerie van Defensie stuurde me als erkend gewetensbezwaarde naar de Filippijnen om er vervangende dienstplicht te doen, direct na mijn studie aan de School voor de Journalistiek. Het was mijn eerste kennismaking met een land dat geruïneerd was door een dictator. Ik deed er verslag voor de Telegraaf, EO Tijdsein en Radio Veronica van zes staatsgrepen tegen de vrouw van een vermoorde verzetsheld. Na een paar jaar voorlichter van het Gemeentelijk Woningbedrijf in Rotterdam en NGPR-C studies met Van der Hilst in Amersfoort op zak, vertrok in naar Somalië, om er het vredesproces tussen de Verenigde Naties en verschillende ‘warlords’ te begeleiden met communicatie. Het was 1992, en 2 jaar later werd ik overgeplaatst naar Rwanda waar een van de ergste genocides in Afrika plaatst vond. Als voorlichter en perswoordvoerder moest ik de Afrikaanse en internationale publieke opinie overtuigen van het feit dat de Verenigde Naties er toe doen, in een land dat aanvankelijk was opgegeven door dezelfde organisatie, met alle apocalyptische gevolgen van dien.

Tekst loopt door onder de afbeelding.

blog_image:babbag_147306690057cd379423135.jpg:end_blog_image

Public Affairs specialist bij de VN in Azië
In 1996 werd ik woordvoerder en hoofd van een VN afdeling in de koudste hoofdstad ter wereld, Ulaanbaatar, dat de integratie experimenteerde van een aantal VN organisaties als UNICEF (kinderen), UNDP (ontwikkeling), de WHO (gezondheid), UNFPA (bevolkingspolitiek), UNEP (milieu), en WFP (voedsel). In een land, Mongolië, dat zich zojuist had losgeweekt van, maar nog altijd zat vastgeklemd tussen de twee wereldmachten, Rusland en China. Ik ontmoette er het eerste ‘slachtoffer’ van HIV in dat deel van de wereld, een jonge Mongool van 25 jaar, die in Moskou filosofie studeerde. In een geblindeerde auto werden we naar een geheime locatie gereden om kennis te maken met hem. Het was aanleiding voor de opzet van het eerste HIV preventie& zorg- en behandelingsprogramma van de VN in Oost-Azië. Als public affairs specialist heb ik prachtige mogelijkheden benut om er in- en externe stakeholders om de tafel te brengen en samen gemeenschappelijke doelen te realiseren.

En na Mongolië bleef de wereld lonken. Ik wilde meer mensen in benarde situaties een steun in de rug geven, en heb toen in Oost-Europa, de Balkan, de Kaukasus, Centraal- en Zuidoost Azië als voorlichter en communicatiespecialist ontwikkelingsprogramma’s ondersteund en gemanaged, onder andere met de Wereldbank, de Britse en Amerikaanse overheid, en nationale ministeries van volksgezondheid, onderwijs en sociale zaken. En heb er meer geleerd van de wisselwerking tussen lokale, nationale en regionale politieke, sociale en economische ontwikkelingen en de invloed die een internationale organisatie als de VN daarop kon uitoefenen. De VN principes van solidariteit, rechtvaardigheid en gelijke kansen voor iedereen zijn mij zeer dierbaar.

Issue management adviseur van de Wereldbank in Afrika
Tien jaar geleden ontmoette ik in Nigeria mijn huidige echtgenoot. Ik was er aan het werk als issue management adviseur bij de Wereldbank in Abuja. We kwamen elkaar voor het eerst tegen op de trappen van de Nationale AIDS Commissie in de hoofdstad, waar hij verantwoordelijk was voor alle monitoring en evaluaties van HIV interventies van het Nigeriaanse Ministerie van Volksgezondheid. Ik klom omhoog naar een afspraak met zijn communicatiecollega’s, en hij sprong naar beneden om te lunchen. Die paar seconden dat we elkaar in de ogen keken, waren een meesterlijke zet van onze ‘schaakmeester’, zoals we God of wie dan ook daarboven noemen, die altijd aan de knoppen zit, en mensen liefdevol bij elkaar brengt. En ons de kansen geeft onze kwaliteiten in te zetten voor een betere wereld. Mijn man en ik hebben vervolgens in Suriname, Senegal, Zuid-Afrika, Namibië, Kenia, Tanzania, Oeganda, Indonesië, Democratische Republiek Congo, Rwanda, Zuid-Soedan, en Ethiopië bedrijven en overheidsorganisaties ondersteund in ontwikkelingsprogramma’s voor HIV, Malaria, Tuberculose, maar ook voor vrouwenrechten, LGBT rechten (lesbiennes, homo’s, biseksuelen, en transgenders) en gezondheidssystemen. Mijn man is arts en volksgezondheidsspecialist, en vindt het leuker om ministers te adviseren over de verbetering van gezondheidssystemen en verplegend personeel, dan als arts pillen en poeders voor te schrijven.

blog_image:babbag_147308325957cd777b6be32.jpg:end_blog_image

Crisiscommunicatiemanager Ebola voor Unicef, WHO en NL
Met mijn ervaring als journalist, voorlichter, programmamanager, en communicatiespecialist in meer dan 50 landen, ging ik in 2014 aan de slag met UNICEF en de Wereldgezondheidsorganisatie in Guinee waar een verschrikkelijke Ebola epidemie was uitgebroken en duizenden mensen een afgrijselijke dood stierven. Ik was er als crisiscommunicatiemanager verantwoordelijk voor het imago van de VN, mediacontacten, en voor de relaties met organisaties die de noodhulp financierden, zoals bijvoorbeeld de Nederlandse regering. Het resultaat van onze inspanningen was uiteindelijk het einde van Ebola, zowel in Guinee, in de regio, maar ook het inperken van risico’s van uitbreiding naar andere landen in de wereld. Met die intensieve ervaring in West-Afrika was het een relatief rustig maar bijzonder leerzaam jaar met het team van Minister Ploumen in Den Haag, dat ik geholpen hen met het opzetten van het grote, innovatieve, internationale subsidiefonds voor vrouwenrechten met bijna 100 miljoen EUR in kas.

Recente Polio-uitbraak in communistisch Laos
En dan is het 2016. En terwijl Nigeria (bijna 200 miljoen inwoners) en India (ruim 1 miljard inwoners) het voor elkaar hebben gekregen een einde te maken aan levensgevaarlijke polio-uitbraken, waar vooral kwetsbare kinderen het slachtoffer van werden, bleek het in het meest gesloten land ter wereld na Noord-Korea, Laos (7 miljoen inwoners), flink mis te gaan. Terwijl de communistische regering in de hoofdstad Vientiane altijd had beweerd dat hun vaccinatieprogramma’s op orde waren, en met zorg en aandacht werden uitgevoerd, was dat helaas in werkelijkheid niet het geval. De VN belde me aan het begin van dit jaar op met de vraag of ik met spoed een risicocommunicatie unit kon opzetten onder de ‘Taskforce’ die de polio-uitbraak ‘response’ coördineerde. De Wereldgezondheidsorganisatie had overduidelijk geleerd van de Ebola-ramp, en wilde met goeie voorlichting, in de eigen organisatie, maar ook met professionele communicatie en bijvoorbeeld sociale media de bevolking informeren. Uitermate interessant werd de wisselwerking tussen een in zichzelf gekeerde en corrupte overheid, een geïsoleerde, en onderdrukte samenleving, en de noodzaak om internationaal samen te werken aan verbeteringen van de volksgezondheid in Laos.

Home again in Rotterdam
En nu vraag je je misschien wel af wat ik allemaal wil doen met alles wat ik geleerd en gedaan heb in de wereld? Vanwege (positieve) familieomstandigheden zou ik met al mijn wereldervaring nu het liefst aan de slag gaan in ons eigen, mooie Nederland. Zoals een goede vriend schreef op zijn Facebook pagina: ‘Identiteit is niet meer lokaal geworteld’ (..). De wereld is hier. We signaleren hoezeer politici zomaar durven roepen dat het integratieproces in Nederland ‘mislukt’ is, zonder na te denken over hoe rijk en divers onze samenleving eigenlijk is. En dat je dat juist niet zou moeten willen assimileren, of mensen uitsluiten, maar zou moeten aanmoedigen en voeden, en door in dialoog en in gesprek te gaan met elkaar, juist kan verbinden, verzachten en kan laten groeien. Daar heeft communicatie mijns inziens een cruciale rol in te vervullen. En dat kan voor mij zijn bij een mooie gemeente, bij een overheidsinstantie, een dienstverlener/consultancy, een boeiende NGO of bij een profit bedrijf met een sterk sociaal gezicht. Of natuurlijk bij een organisatie in crisis! Ik heb geen idee hoe de bal verder gaat rollen , maar ik geniet nu al met volle teugen van mijn familie en vrienden. Heerlijk om weer thuis te zijn!

Gerard van Mourik

Reacties

Door: Marie-Louise 6-9-2017 21:54
Onderwerp:
Mooi weergegeven broer. Wat heb je toch veel gedaan en ervaren en bewerkstelligd!
Door: Sandra 5-9-2017 17:39
Onderwerp:
Wat een prachtig cv! Ik vind je een echte wereldverbeteraar, een held!
Door: Smit 5-9-2016 20:57
Onderwerp:
heel interessant!